dr Ewa Bilska

dr Ewa Bilska

Stanowisko:     starszy wykładowca

Jednostka:       Instytut Pedagogiki Specjalnej, Zakład Psychopedagogiki Resocjalizacyjnej

E-mail:            ewabilska8@wp.pl

 Kariera naukowa

  • doktor nauk humanistycznych, Wydział Nauk Pedagogicznych, Akademia Pedagogiki Specjalnej (2006)

 Zainteresowania naukowe

  • patologie społeczne, wykluczenie społeczne, profilaktyka społeczna, system wsparcia społecznego, pedagogika społeczna,  pedagogika resocjalizacyjna
  • przemoc w rodzinie, system pomocy ofiarom przemocy w rodzinie, poszukiwanie pomocy w sytuacji przemocy w  rodzinie
  • stres pracy i wypalenie zawodowe pracowników instytucji wspierających, sposoby radzenia sobie ze stresem

Najważniejsze publikacje

Prace pod redakcją:

  • Bilska E. (red.) (2010). Wypalenie zawodowe pracowników placówek resocjalizacyjnych - zjawisko, zagrożenia, wsparcie. Warszawa: Pedagogium.
  • Marzec-Holka K., Głowik T., Bilska E., Iwanicki H. (red.) (2012). Profilaktyka i Resocjalizacja. Od dysfunkcji do funkcjonalności. Warszawa: Akademia Pedagogiki Specjalnej.

Rozdziały w racach zbiorowych:

  • Bilska E. (2013). Wsparcie społeczne i wypalenia zawodowe pracowników ośrodków pomocy społecznej. [W:] H. Skłodowski (red.). Zarządzanie stresem. Cz. I. Przedsiębiorczość i zarządzanie. Łódź: Wydawnictwo Społecznej Akademii Nauk.
  • Bilska E. (2012). Stres i wypalenie zawodowe pracowników socjalnych. [W:] A. Kwak, E. Wyrwich-Hejduk (red.) W kręgu zagadnień pracy socjalnej. Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej. 
  • Bilska E. (2012). Poszukiwanie pomocy – trudny proces decyzyjny. [W:] Marzec-Holka K., Głowik T., Bilska E., Iwanicki H. (red.) Profilaktyka i Resocjalizacja. Od dysfunkcji do funkcjonalności. Warszawa: Akademia Pedagogiki Specjalnej.
  • Bilska E. (2012). Telefon wsparcia emocjonalnego w europejskim systemie zharmonizowanych usług spoęłcznych. [W:] M. Sekułowicz, M. Oleniacz Niesamodzielnosć. Studia z pedagogiki ki specjalnej. Wrocław: Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej.
  • Bilska E. (2010). Zapotrzebowanie na zmiany czyli „ … aby mój szef nie przeszkadzał mi w pracy”. [W:] Opieka i wychowanie w instytucjach wsparcia społecznego. Łódź.
  • Bilska E. (2009). Interwencja przez telefon - czy to możliwe?  Doświadczenia ogólnopolskiego telefonu dla ofiar przemocy w rodzinie  Niebieska Linia. [W:] M. Gawęcka. Wielowymiarowość kryzysu w rodzinie – aspekt interdyscyplinarny zjawiska.  Wydawnictwo Piotrkowskie UJK.
  • Bilska E. (2006). Chciałabym z kimś porozmawiać czyli telefon Niebieska Linia w systemie pomocy ofiarom przemocy domowej w Polsce, [W:] I. Pospiszyl (red.) Resocjalizacja, w stronę środowiska otwartego. Warszawa: Pedagogium.
  • Bilska E. (1999). Pierwsza pomoc. [W:] I. Pospiszyl (red.). Razem przeciw przemocy. Warszawa: Żak.

 Artykuły:

  • Cykl artykułów w Czasopiśmie Niebieska Linia poświecony opiniom osób doświadczających przemocy na temat systemu wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie: Bilska E. (2011). Co dobrze działa w warszawskim systemie pomocy ofiarom przemocy? Niebieska Linia nr 6/77; Bilska E. (2012) Klientki Mają głos Opinie o warszawskich placówkach pomagających ofiarom przemocy, 1 (78); Bariery utrudniające dostęp do placówek wspierających, 2 (79); Służby społeczne w oczach osób doświadczających przemocy, 3 (80);  Hostele dla ofiar przemocy – nadzieje i rzeczywistość, 4 (81).
  • Bilska E (2011).Między zaangażowaniem i wyczerpaniem czyli krótka historia trójwymiarowej teorii wypalenia zawodowego Christiny Maslach. Świat problemów 7
  • Bilska E. (2004). Jak Feniks z popiołów czyli syndrom wypalenia zawodowego. Niebieska Linia, 4.
  • Bilska E. (2004). Kwalifikacje i pieniądze. Niebieska Linia, 4.
  • Bilska E. (2003). Pomoc czyli uczenie samopomocy, Niebieska Linia 1. cz. 2.
  • Bilska E. (2002). Pomoc czyli uczenie samopomocy. Niebieska Linia 6 cz. 1.
  • Bilska E. (1999) Przychodzi sprawca do lekarza. Niebieska Linia, 3.
  • Stała redakcja rubryki „Nasze lektury” w czasopiśmie Niebieska Linia w latach: 1999 – 2005 (łącznie w 35 numerach pisma).

Projekty badawcze

  • 2004 – 2006 – Wypalenie zawodowe pracowników instytucji wspierających
  • 2011 – Badania opinii kobiet doświadczających przemocy w rodzinie na temat pomocy i wsparcia udzielanego przez wybrane warszawskie organizacje świadczące usługi na rzecz ofiar przemocy w rodzinie
  • 2013 – Od przemocy do pomocy - proces poszukiwania wsparcia instytucjonalnego przez osoby doświadczające przemocy w rodzinie

Współpraca naukowo-dydaktyczna

  • Od 1998 roku – współpraca z: Ogólnopolskim Pogotowiem dla Ofiar Przemocy w Rodzinie i Instytutem Psychologii Zdrowia w zakresie: pracy z ofiarami przemocy w rodzinie, prowadzenia szkoleń dla służb wspierających ofiary przemocy w rodzinie (Policja OPS), prowadzenia wykładów i warsztatów w ramach Niebieskiej Akademii i studium przeciwdziałania przemocy w rodzinie
  • 2012 – 2013 - Współpraca z Biurem Polityki i Projektów Społecznych Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy w zakresie realizacji badań naukowych i opiniowania projektów społecznych.

Informacje dodatkowe

  • Absolwentka:

studium przeciwdziałania przemocy w rodzinie

studium pomocy psychologicznej

studium nauczania początkowego

  • Specjalista w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie (Certyfikat Instytutu Psychologii Zdrowia)