prof. zw. dr hab. Edyta Gruszczyk-Kolczyńska

prof. zw. dr hab. Edyta Gruszczyk-Kolczyńska

Edyta Gruszczyk-Kolczyńska profesor zwyczajny nauk humanistycznych.

Ukończyła  Liceum Sztuk Plastycznych (matura), Studium Nauczycielskie (kwalifikacje nauczycielskie) oraz  Uniwersytet Śląski – magisterium  z  pedagogiki  w roku  1969.

Kolejne stopnie naukowe

  • Doktor nauk humanistycznych, 1976 rok. Stopień  nadany przez  Radę Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego.
  • Doktor habilitowany w zakresie pedagogiki, 1989 rok. Decyzja Rady Wydziału  Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego.
  • Profesor nauk  humanistycznych, rok 1997. Tytuł  przyznany na wniosek  Rady Wydziału Pedagogicznego  Uniwersytetu  Warszawskiego.
  • Mianowanie na stanowisko profesora  zwyczajnego w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w roku 2000 roku, decyzja  Ministra Edukacji Narodowej.
  • Ponowne mianowanie na stanowisko profesora zwyczajnego w Akademii Pedagogiki Specjalnej w 2002 roku, decyzja Ministra Edukacji Narodowej i Sportu  w związku  ze  zmianą pracy.

Przebieg pracy zawodowej

  • W latach 1961-1971 – nauczycielka  w Liceum Pedagogicznym (do 1969)  i w  Studium Nauczycielskim w Jeleniej Górze.
  • W latach 1971-1984 – nauczyciel akademickiUniwersytetu Śląskiego, w Katowicach,  kolejno asystent i adiunkt. 
  • W latach 1984-1998  - nauczyciel akademickiw Wyższej Szkole Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, kolejno  jako  adiunkt, doktor  habilitowany i  profesor tej Uczelni i profesor tytularny, w roku akademickim 1989 / 1990 i 1990 / 1991 prorektor  ds. dydaktyki  i  spraw studenckich.
  • Od października 1998 roku przez 4 lata – nauczyciel  akademicki Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, profesor tytularny zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego, kierownika  Katedry wspomagania rozwoju dzieci
  • W październiku 2002 zatrudniona na stanowisku profesora zwyczajnego w Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, gdzie pracuje do chwili obecnej. W tym czasie: kieruje Katedrą Pedagogiki Specjalnej (2002/2003), Katedrą Wspomagania Rozwoju  Dziecka  (2004/2005 i 2005/2006), a od roku akademickiego 2006/2007 do chwili obecnej Instytutem Wspomagania Rozwoju i Edukacji Człowieka i  Katedrą Pedagogiki Małego Dziecka
  • W latach 2005-2011 pracuje w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Łodzi na stanowisku profesora zwyczajnego.
  • W roku 1992 przyznano jej urlop na czas powierzenia przez Ministra Edukacji narodowej stanowiska dyrektora Centralnego Ośrodka Poradnictwa Wychowawczo – Zawodowego MEN  w Warszawie (1992  i  1993 rok).

Główne  kierunki  działalności   naukowej

  • Niepowodzenia w nauce matematyki i działania naprawcze (badania rozpoczęte w siedemdziesiątych latach ubiegłego stulecia, realizowane nadal). W zakresie tego obszaru  problemów: a) ustaliła przyczyny nadmiernych trudności w uczeniu się matematyki, b) określiła  mechanizmy   narastania  trudności aż do niepowodzeń, a także   niszczące konsekwencje  tego procesu  dla   rozwoju  uczniów, c) opracowała  skuteczne programy  i   metody  przydatne w zmienianiu  na  lepsze szkolnych  losów  dzieci, które  nie  potrafią  uczyć  się matematyki w szkole. Publikacje z tej problematyki  weszły do  kanonu literatury obowiązującej studentów pedagogiki na studiach licencjackich, magisterskich i  podyplomowych. Ponadto w  bodaj wszystkich poradniach  psychologicznych i  pedagogicznych  oraz w szkołach prowadzi  się zajęcia dydaktyczno korekcyjno-wyrównawcze  dla dzieci z nadmiernymi trudnościami w uczeniu się matematyki według  koncepcji E. Gruszczyk-Kolczyńskiej.  
  • Diagnoza możliwości umysłowych dzieci oraz wiadomości i umiejętności  matematycznych. Opracowała: a) pojęcie, zakres i wskaźniki  dojrzałości do uczenia się matematyki w szkole, b)  sposoby diagnozowania dojrzałości do nauki matematyki u dzieci, w tym metody przydatne do ustalania  poziomu rozumowania operacyjnego u dzieci (w sensie J. Piageta) i orientowania się w  przestrzeni,  c) metody określania poziomu wiadomości i umiejętności matematycznych u dzieci z klas I - III, z uwzględnieniem sfery najbliższego rozwoju, d) podstawy i metody nauczycielskiej diagnozy gotowości dzieci do podjęcia nauki w szkole. Metody te są stosowane powszechnie w przedszkolach i szkołach, w  poradniach pedagogiczno-psychologicznych w Polsce, a także w badaniach naukowych dotyczących edukacji matematycznej dzieci. 
  • Intensywne wspomaganie rozwoju umysłowego dzieci wraz z ich edukacją matematyczną. Jest autorką: a) skutecznych  programów   oraz  metod  wspomagających dzieci w ich rozwoju umysłowym wraz z  edukacją matematyczną w przedszkolu i w pierwszym roku szkolnego nauczania, b) serii popularnych pedagogicznej podręczników,   środków dydaktycznych, filmów dydaktycznych o naturze wspomagania rozwoju umysłowego dzieci wraz z ich edukacją matematyczną. Ponadto przez więcej niż ćwierć wieku zmienia skutecznie na lepsze losy konkretnych dzieci, które nie z różnych przyczyn nie radzą sobie w  przedszkolu i w szkolne. Czyni to bezpłatnie i szacuje się, że skutecznie pomogła więcej niż setce dzieci.
  • Działania podejmowane na rzecz podniesienia rangi i większej skuteczności wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej. W tym zakresie: a) opracowała koncepcję Dziecięca matematyka: programy, podręczniki metodyczne, pomoce do zajęć z dziećmi, b) sprawdziła skuteczność edukacyjną Dziecięcej matematyki analizując losy szkolne dzieci, które były objęte jej eksperymentalnym wdrażaniem, c) wdrożyła Dziecięcą matematykę w większości przedszkoli w Polsce (szkolenia nauczycieli, konferencje, spotkania z nauczycielami itd.) d) napisała serie książek dla rodziców i nauczycieli o skutecznym wspomaganiu rozwoju umysłowym dzieci oraz ich edukacji na poziomie wychowania przedszkolnego, e) jest też współautorką 8 programów edukacyjnych dla przedszkoli i klas I -III zatwierdzonych przez Ministerstwo do użytku szkolnego i często wybieranych przez nauczycieli. W ramach tej działalności przez prawie 2 lata kierowała zespołem specjalistów, który opracował dwa podstawowe dokumenty włączone w Podstawę programową regulującą działalność wszystkich placówek edukacyjnych w Polsce zdrożoną decyzją z 23.XII 2908 r. (Rozporządzenie Minister Edukacji Narodowej), są to: Podstawa programowa wychowania przedszkolnego dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz innych form wychowania przedszkolnego  (załącznik 1) oraz Podstawa programowa edukacji wczesnoszkolnej, I etap  edukacyjny klasy I-III (załącznik 2). Brała też udział w dziesiątkach konferencji z nauczycielami, w trakcie  których omawiano ustalenia zawarte w tych dokumentach i dyskutowana nad ich realizacją.
  • Wspomaganie dzieci rozwoju zdolności do skupiania uwagi i zapamiętywania. W tym obszarze opracowała programy i metodyki skutecznego: a) uczenia dzieci  wierszy na pamięć, b)  rozwijania pamięci wzrokowej u dzieci, c) wspomagania dzieci w zapamiętywaniu informacji uporządkowanych jedna po drugiej, d) wspomaganie dzieci w uważnym słuchaniu, wyłuskiwaniu i zapamiętywaniu ważnych informacji, e) wspomaganie dzieci w atrakcyjnym prezentowaniu siebie obdarzania uwagą innych. Dzieci, które uczestniczyły w zajęciach prowadzonych według tych programów świetnie radzą sobie w szkole.
  • Wspomaganie rozwoju matematyczne uzdolnionych dzieci. W ramach tego programu: a) opracowała narzędzia diagnostyczne do ustalania uzdolnień matematycznych dzieci, b) przeprowadziła badania naukowe w przedszkolach oraz w szkołach i ustaliła szacunkową liczbę dzieci uzdolnionych i wysoko uzdolnionych, c) analizowała losy szkolne dzieci uzdolnionych matematycznie, aby określić przyczyny oraz skutki tego, że dzieci te przestają manifestować swoje uzdolnienia już na początku nauki szkolnej, d) opracowała zasady, program i metody wspomagania rozwoju umysłowego i edukacji dzieci uzdolnionych matematycznie, e) wspiera merytorycznie nauczycieli z przedszkoli i szkół, które realizują program wspomagania rozwoju umysłowego i edukacji dzieci uzdolnionych matematycznie. 

Realizowane projekty badawcze (granty)

  • Edukacja matematyczna dzieci w klasie zerowej i w przedszkolu,  projekt badawczy nr 2 2015 91 02 finansowany przez Komitet Badan Naukowych (decyzja nr 0941/p3/92/o2), realizowany w latach 1992 -1995. Kieruje realizacją projektu, przeprowadza badania i opracowała wyniki - grant przyjęty w roku 1995. Wyniki tych badań zostały spożytkowane w serii książek dla rodziców i nauczycieli wydanych przez WSiP w serii Dziecięca matematyka.
  • Wspomaganie rozwoju umysłowego wraz z edukacją matematyczną dzieci w klasie zerowej i w pierwszym roku nauczania szkolnego, decyzja Ministra Edukacji i Nauki  nr 0898/H03 z dnia 16 lutego 2006 r. Zakończony we wrześniu 2009 r. Jest autorką programu, kieruje jego realizacją, prowadzi badania i opracowała raport końcowy. Raport został  przyjęty (do wglądu w Akademii Pedagogiki Specjalnej). Na podstawie tych badań została opracowana książka Wspomaganie rozwoju umysłowego oraz edukacja matematyczna dzieci w ostatnim roku wychowania przedszkolnego i w pierwszym roku edukacji szkolnej. Cele  i  treści  kształcenia, podstawy psychologiczne i pedagogiczne  oraz  opisy  zajęć  z  dziećmi   w domu, w przedszkolu i w szkole. Książka dla  nauczycieli  i rodziców, red. E.  Gruszczyk-Kolczyńska, Wydawnictwo Edukacja Polska 2009.
  • Rozpoznawanie i  wspomaganie rozwoju uzdolnień douczenia się matematyki u starszych przedszkolaków i małych uczniów, decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, nr R17 006 03 z dnia 25 czerwca 2007, zakończony we wrześniu 2009 r. Jest autorką programu, kieruje jego realizacją, prowadzi badania i opracowała raport końcowy. Raport został  przyjęty (do wglądu w Akademii Pedagogiki Specjalnej). Na podstawie tych badań zostały wykorzystane w publikacji O dzieciach matematycznie uzdolnionych. Książka dla rodziców i nauczycieli, red. E. Gruszczyk-Kolczyńska, Wydawnictwo Nowa Era, Warszawa 2012. 

Publikacje zwarte: monografie naukowe, skrypty dla studentów oraz  książki  dla rodziców i nauczycieli

Opublikowała 16 takich publikacji, o ich znaczeniu i popularności świadczy to, iż  wiele z nich  znajduje się w spisach obowiązkowej literatury dla studentów kierunków pedagogicznych. Korzystają z nich także rodzice oraz nauczyciele przedszkola i  nauczania początkowego, dlatego książki  te mają  spore  nakłady i po kilka wznowień.  Ważniejsze  z  nich   to:

  • Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki. Przyczyny, diagnoza, zajęcia korekcyjno-wyrównawcze, Warszawa, WSiP, pierwsze wydanie w roku 1992, a dziewiąte  2013.  
  • Dziecięca  matematyka. Książka dla rodziców i nauczycieli, Warszawa, WSiP, , wydanie pierwsze  w 1997, drugie poprawione i rozszerzone w 2007 roku (napisana wspólnie z E. Zielińską).
  • Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się. Książka dla rodziców, terapeutów i nauczycielek przedszkola, Warszawa, WSiP wydanie pierwsze w roku 2000, trzecie wydanie 2012 roku (napisana wspólnie z E. Zielińską).
  • Wspomaganie rozwoju umysłowego czterolatków i pięciolatków Książka dla rodziców, terapeutów i nauczycieli przedszkola, WSiP, Warszawa pierwsze wydanie w roku  2004, piąte w roku 2012 (książka napisana wspólnie z E. Zielińską).
  • Wspomaganie dzieci w rozwoju do skupiania uwagi i zapamiętywania. Uwarunkowania psychologiczne i pedagogiczne, programy i metodyka, Warszawa WSiP pierwsze wydanie w roku 2005, trzecie  w roku  2007 (książka napisana wspólnie z E. Zielińską).
  •  Zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze dla dzieci, które rozpoczną naukę w szkole. Podstawy psychologiczne i pedagogiczne oraz zabawy i sytuacje zadaniowe sprzyjające intensywnemu wspomaganiu rozwoju umysłowego i kształtowaniu ważnych umiejętności, Wydawnictwo Edukacja Polska, Warszawa 2009 (książka napisana wspólnie z E. Zieleńską).
  •  Wspomaganie rozwoju umysłowego oraz edukacja matematyczna dzieci w ostatnim roku wychowania przedszkolnego i w pierwszym roku edukacji szkolnej. Cele  i  treści  kształcenia, podstawy psychologiczne i pedagogiczne  oraz  opisy  zajęć  z  dziećmi   w domu, w przedszkolu i w szkole.Książka dla  nauczycieli  i rodziców, red. E. Gruszczyk-Kolczyńska, Wydawnictwo Edukacja Polska 2009 (więcej niż połowa to teksty E. Gruszczyk-Kolczyńskiej).
  • Nauczycielska diagnoza gotowości do podjęcia nauki szkolnej. Jak prowadzić obserwację dzieci, interpretować wyniki i formułować wnioski, Wydawnictwo Centrum Edukacyjne „Bliżej Przedszkola”, Kraków 2011 (książka napisana wspólnie z E. Zielińską).
  • Dwulatki i trzylatki w przedszkolu i w domu. Jak świadomie je wychowywać i uczyć, Wydawnictwo Centrum Edukacyjne „Bliżej Przedszkola”, Kraków 2012 (książka napisana wspólnie z E. Zielińską).
  • O  dzieciach matematycznie uzdolnionych. Książka dla rodziców i nauczycieli, red. E. Gruszczyk-Kolczyńska, Wydawnictwo Nowa Era, Warszawa 2012 (trzy czwarte tekstów napisała E. Gruszczyk-Kolczyńska).
  • Nauczycielska diagnoza edukacji matematycznej dzieci. metody, interpretacja i wnioski, Wydawnictwo Nowa Era, Warszawa 2013 (książka napisana wspólnie z E. Zielińską). 

Jest współautorką 6 skryptów dla studentów psychologii i nauczania początkowego. Skrypty te  ukazały drukiem  się staraniem wydawnictw Uniwersytetu  Śląskiego  i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. Wszystkie zostały opublikowane przed  uzyskaniem  stopnia profesora nauk  humanistycznych. 

Artykuły  naukowe i metodyczne, rozdziały w pracach zwartych oraz artykuły publicystyczne 

Jest autorką lub współautorką  ponad  170 takich publikacji. Trudno je  rozdzielić  na te, które zaliczyć można do  naukowych  od tych, które  są  adresowane do rodziców i nauczycieli. Wszystkie zawierają bowiem wyniki badań, ich  pogłębioną interpretację oraz  wskazówki do działań, które mogą zmienić na lepsze dziecięce losy. W tym zakresie  dorobku naukowego wyróżnić można następujące publikacje: 

  • O bolesnych skutkach rozrywającej się przestrzeni edukacyjnej. Na przykładzie edukacji przedszkolnej i młodszych uczniów w: Drogi i bezdroża Polskiej oświaty w latach 1945-2005. Próba wybiorczo-retrospektywnego spojrzenia,  Wydawnictwo Polska Akademia Nauk i Wyższa Szkoła Umiejętności Pedagogicznych i Zarządzania w Rykach, Warszawa 2005 (jest to tekst wystąpienia na konferencji zorganizowanej przez Komitet Prognoz  przy PAN „ Polska 2000 Plus”).
  • O blaskach i cieniach zawodu nauczyciela przedszkola. Także o tym, co zniszczyły decyzje polityczne lat dziewięćdziesiątych z dorobku 170 lat wychowanie przedszkolnego w Polsce w: Problemy doskonalenia systemu edukacyjnego w Polsce, red. H. Moroz,  Wydawnictwo IMPULS,  Kraków 2008.
  • Dziecięce  rozumowania matematyczne. Teorie - diagnoza - interpretacja, w: Dziecko i matematyka, red. E. swoboda i J. Gunčaga, Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego 2009. Wersja angielskojęzyczna: Chisdren’s amthematic reasoning. Teories - assessment - interpretation (w:)  Child and mathematics, ed. E. Swoboda, J. Gunčaga, Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego 2009.
  • Zgubne skutki zezwalania dzieciom na oglądanie ponad miarę telewizji, korzystania z komputerów i tabletów, „ Człowiek. Niepełnosprawność, Społeczeństwo” 2013 nr 2.

Sporo artykułów E. Gruszczyk-Kolczyńskiej tworzy  serie i  napisane z intencją pełniejszego przedstawiania czytelnikowi problemów, a skompletowane tworzą podręcznik  przydatny  w edukacji domowej i przedszkolnej dziećmi. Do ważniejszych  takich serii należą:

  • Seria 15 artykułów pod hasłem „Edukacja matematyczna sześciolatków” w czasopiśmie „Wychowanie w Przedszkolu”.
  • Seria 18  artykułów pod hasłem „Wspomaganie rozwoju dzieci trzyletnich” w czasopiśmie „Wychowanie w Przedszkolu”.
  • Seria 6  artykułów po hasłem „Wspomaganie  rozwoju  czterolatków i pięciolatków w przedszkolach” w czasopiśmie „Wychowanie  w Przedszkolu”. 
  • Seria 18 artykułów pod wspólnym hasłem „Krótkie  wykłady od dobrym wychowaniu” w czasopiśmie „Bliżej Przedszkola”.
  • W dorobku Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej jest też więcej niż 40  artykułów publicystycznych, opublikowane w latach 2012 i 2013 dotyczą problemów dzieci  uzdolnionych matematycznie.

Prezentacja dorobku naukowego na  kongresach, sympozjach i konferencjach krajowych i  międzynarodowych

Metody wspomagania rozwoju umysłowego dzieci wraz z ich edukacją   matematyczną opracowane przez E. Gruszczyk-Kolczyńską były prezentowane: 

-  na Światowym Kongresie matematyki ICME – 7 ,  rok 1994, Quebec, Kanada

- w ramach Międzynarodowego Sympozjum Elementary Math Teaching, Praga - 1991 rok, a potem w ramach  CM’08,Elemntary Maths Teaching,  Iwonicz - 2008 rok

- w trakcie Sympozjum Berliner Tagung  zur Didaktik der Mathematik,  Berlin - 1993 rok 

- podczas warsztatów zorganizowanych w Uniwersytecie im Karola, Wydział pedagogiczny,  Praga, Czechy  - kwiecień 2013.

Edyta Gruszczyk-Kolczyńska ma w swoim dorobku ponad 160 referatów wygłoszonych na konferencjach krajowych i międzynarodowych. Do ważniejszych w porządku chronologicznym należą:

  • International Symposium  „Elementary Math Teaching”,  Praga3 – 5 sierpnia 1991 rok, organizator Instytut Matematyki Uniwersytetu im. Karola w Pradze. Na sympozjum. Referat „Mathematische Intuitionen die den Vor schulkinder zuganglich sind”
  • Sympozium „Berliner Tagung  zur Didaktik der Mathematik”,  Blossin 28 IX- 2 X. 1993 rok, organizator Uniwesytet im. Humbolta w Berlinie. Referat „Kinder mit spezifischen Schwierigkeiten im Lernen der Mathematik. Einige Undersuchungsergebnisse, Probhylaxe und Verbesserungs-maznahmen”
  • International Symposium Elementary Maths Teaching, SEMT’ 01, Prague, the Czech Republic Charles University, Faculty of Education, August 26 – 31, 2001. Referat na plenarnych obradach “Why the solwing of mathematical problems is so difficult for children? Intellectual and emotional conditions of mathematics edulation”
  • Europejski zjazd rodzin dzieci z rzadkimi zespołami chromosomowymi, organizatorzy Stowarzyszenie Na Rzecz  Dzieci z Zaburzeniami Genetycznymi GEN, Uniwersytet Im.  Adama  Mickiewicza w Poznaniu, Zakład Psychopatologii Dziecka i Zakład Pedagogiki Specjalnej, Poznań 1-3 maja 2004. Referat „Wspomaganie rozwoju dzieci: ważniejsze hipotezy i możliwości realizowania”
  • Międzynarodowa Konferencja „Problemy epistemologiczne dydaktyki matematyki” zorganizowana przez Profesora Z. Semadeniego, Wydział Matematyki,  Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego, w dniach 19 - 20 listopada 2004 roku. Referat „O konieczności  wspomagania   dzieci  w   kształtowaniu  skryptów  i  planów  w    ramach   edukacji    matematycznej”
  • Konferencja „Drogi i bezdroża polskiej oświaty w latach 1945 – 2004”, zorganizowana przez Komitet Prognoz „Polska 2000 plus” przy Prezydium PAN i Wyższą Szkołę Umiejętności Pedagogicznych i Zarządzania w Rykach w dniu 10 lutego 2005. Referat  „O bolesnych skutkach rozrywającej się przestrzeni edukacyjnej. Na przykładzie edukacji przedszkolaków i młodszych uczniów”
  • II Konferencja naukowa i  warsztaty terapeutyczne „ Wspomaganie rozwoju dzieci z genetycznie  uwarunkowanymi zaburzeniami” zorganizowana przez Stowarzyszeni GEN, Poznań w dniach 3 – 6 czerwca 2005 r.  w Poznaniu. Referat „Jak wspomagać dzieci w skupianiu uwagi i mądrym  zapamiętywaniu”
  • Międzynarodowa Konferencja  Profilaktyka i terapia dzieci i młodzieży z  zaburzeniami  zdrowia psychicznegozorganizowana przez Fundację Promyk Słońca we Wrocławiu dnia 9 grudnia 2005 roku. Referat „Intensywne wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się. Możliwości i ograniczenia”
  • III zjazd rodzin dzieci z rzadkimi zespołami chromosomowymi, organizatorzy Stowarzyszenie Na Rzecz  Dzieci z Zaburzeniami Genetycznymi GEN, Uniwersytet Im.   Adama  Mickiewicza w Poznaniu, Zakład Psychopatologii Dziecka i Zakład Pedagogiki Specjalnej, Poznań od 26 do 29 maja 2006 r. Referat  „O zdolności do wychwytywania prawidłowości. Czyli o zastosowaniu rytmów w procesie wspomagania rozwoju umysłowego dzieci”
  • Ogólnopolskie Forum Wychowania Przedszkolnego, Kraków 29-30 marca 2007 r. zorganizowane przez czasopismo Bliżej Przedszkola i Kuratorium Oświaty w Krakwie. Referat „Wspomaganie dzieci w  skupianiu uwagi i mądrym zapamiętywaniu”
  • IV Zjazd rodzin osób z rzadkimi zespołami chromosomowymi  organizowany przez  Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci z Zaburzeniami Genetycznymi „GEN” w Poznaniu w dniach 16 - 18 listopad 2007. Referat „Wspomaganie dzieci w  rozwoju rozumowania przyczynowo-skutkowego”
  • Międzynarodowa konferencja  Edukacja demokratyczna w świecie zorganizowana przez Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Łodzi  w dniu 10 listopada 2007 r. W Łodzi. Referatt „Jak nauczyć dzieci odróżniać dobro od zła? I sprawić żeby wybierały dobro”
  • V Zjazd Rodzin Osób z Rzadkimi Zespołami Chromosomowymi, Poznań,  7-9 XI,  2008, organizator Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci z Zaburzeniami Genetycznymi „Gen”. Referat  „ Jak nauczyć dziecko liczyć, dodawać i odejmować. Garsteczka teorii  i dużo skutecznych sposobów”
  • Konferencja Nowe Podstawy Programowe- założenia, treści kształcenia, Organizator Ministerstwo Edukacji Narodowej i Kuratorium w Gorzowie Wielkopolskim, Gorzów Wielkopolski - 24 i 25 listopada 2008 r. Referat „Podstawa programowa wychowania przedszkolnego i Podstawa programowa edukacji wczesnoszkolnej”, zakończony dyskusją
  • Konferencja Nowe Podstawy Programowe: założenia, treści kształcenia. Organizator Ministerstwo Edukacji Narodowej i Kuratorium w Białymstoku, Augustów - 27 i 28 listopada 2008 r. Referat „Podstawa programowa wychowania przedszkolnego i Podstawa programowa edukacji wczesnoszkolnej”, zakończony dyskusją
  • Konferencja Sześciolatek - pomiędzy zabawą i nauką organizowana przez Kuratorium Oświaty we Wrocławiu (obecnych było więcej niż 640 uczestników) w dniu 5 lutego 2009.  Referat „Założenia i postanowienia zawarte w  nowych  podstawach  programowych wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej”, zakończony dyskusją 
  • IV Ogólnopolskie Forum Wychowania Przedszkolnego, Kraków 1-3 kwietnia, organizator czasopismo Bliżej Przedszkola. Referat „Jak wspomagać dzieci w lepszym rozróżnianiu dobra od zła. Czyli o tym, w jaki sposób nauczyciele mogą realizować jeden w ważniejszych celów wychowania przedszkolnego”
  • Seminarium organizowane przez Prof. dr hab. Z. Semadeniego 29 maja 2009 r. Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego dla nauczycieli akademickich i doradców metodycznych i nauczycieli przedszkoli i szkół z cyklu Matematyczna edukacja dzieci. Referat „Wspomaganie rozwoju umysłowego wraz z edukacją matematyczną dzieci w ostatnim roku wychowania przedszkolnego i w pierwszym roku edukacji szkolnej – wyniki pewnego eksperymentu”. W drugiej części seminarium odbyła się dyskusja nad wartościami edukacyjnymi problemów przedstawionych w  referacie z udziałem prof. Anny Sierpińskiej, Uniwersytet w Toronto, Kanada
  • Konferencja „Edukacja małego dziecka. Wymiary - możliwości i ograniczenia - perspektywy”, Cieszyn- Ustroń - Jaszowiec, 18-20 maja 2009, organizatorzy Instytut nauk o edukacji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (fila w Cieszynie) i Wyższa Szkoła Administracji w Bielsku-Białej. Referat „Wychowanie przedszkolne i edukacja wczesnoszkolna: wprowadzane zmiany oraz ich konsekwencje. Raport eksperta Ministra Edukacji Narodowej do spraw opracowania nowych podstaw programowych”

Inne  formy popularyzowania wiedzy pedagogicznej i psychologicznej

Filmy, wykłady i audycje telewizyjne dla rodziców i nauczycieli, pedagogów i  psychologów oraz studentów pedagogiki i psychologii:

  • Seria 6 filmów przedstawiających metody diagnozowania dzieci według koncepcji i scenariuszy E. Gruszczyk-Kolczyńskiej. Każdy  z  nich trwa około 30 minut i  do każdego dołączono broszurkę  zawierającą  instrukcję do badań. Producent i wydawca WSiP
  • Seria 4 filmów przedstawiających problemy dzieci specjalnej troski. Scenariusze E. Gruszczyk-Kolczyńska, realizacja Wytwórna DYDAKTA na zlecenie MEN-u
  • Seria 8 wykładów telewizyjnych (po 30 minut) wygłoszonych przez E. Gruszczyk-Kolczyńskądla studentów kierunków nauczycielskich w ramach wszechnicy telewizyjnej TMT i WSSE
  • Seria 5 audycji telewizyjnych dla rodziców z cyklu Porozmawiajmy o dzieciach” według koncepcji i scenariuszy E. Gruszczyk-Kolczyńskiej, program pierwszym TV, premiery: marzec,  kwiecień, maj, czerwiec 2000 r.

Środki  dydaktyczne przydatne w edukacji domowej, przedszkolnej i szkolnej:

  • Multimedialny program dla dzieci od lat 5  Moje pierwsze zabawy matematyczne... producent OPTIMUS NEXUS według pomysłu i scenariusza E. Gruszczyk-Kolczyńskiej.
  • 4 pakiety  pomocy do zajęć wspomagających  rozwój  umysłowy  i edukację  dzieci w domu i w przedszkolu (opracowane wspólnie z E. Zielińską).
  • Zestaw pomocy przydatnych w edukacji matematycznej dzieci wraz z instrukcją  Skarbiec matematyczny (opracowany wspólnie z M. Skurą, Wydawnictwo Nowa Era, Warszawa 2005).
  • Pomoce  do metody wspomagania rozwoju myślenia oraz zdolności skupiania uwagi i zapamiętywania dzieci od czwartego do siódmego roku życia Ilustrowane opowiadania. Dorosły opowiada- dzieci ilustrują (opracowane wspólnie z E. Zielińską i M. Skurą, Wydawnictwo Nowa Era, Warszawa 2009).

Kształcenie  na poziomie akademickim

 Prof. zwycz. Edyta Gruszczyk-Kolczyńska jest nauczycielem akademickim od początku lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia. W ciągu minionego półwiecza prowadziła wykłady, seminaria i ćwiczenia ze studentami ze wszystkich zakresów pedagogiki  przedszkolnej i wczesnoszkolnej, z tych zakresów psychologii rozwojowej i wychowawczej oraz  z psychologii procesu uczenia się małych dzieci oraz dzieci w wieku przedszkolnego i młodszo szkolnym. Obecnie prowadzi wykłady ze wspomagania rozwoju umysłowego wraz z edukacją matematyczną na studiach licencjackich i magisterskich, stacjonarnych i niestacjonarnych. Każdego roku Studenci piszą pod jej kierunkiem rozprawy licencjackie i  magisterskie. Jest też autorką kilku kolejnych koncepcji, planów i  programów kształcenia nauczycieli przedszkola i klas początkowych.

Kształcenie  kadry  naukowej

Do listopada roku akademickiego 2013/2014 efekty tego zakresu działalności prof. zwycz. Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej przedstawiają się  tak:

  • Prowadzenie i recenzowanie doktoratów: a) po jej kierunkiem zostało napisanych  i obronionych   13 rozpraw doktorskich,  b) powierzono jej  opiekę nad 4 doktorantami (otwarte przewody doktorskie), c) opracowała 12 recenzji rozpraw doktorskich;
  • Recenzje dorobku  na  stopień doktora  habilitowanego: opracowała 4 takie recenzje; 
  • Recenzje i ocena dorobku naukowego na stopień profesora tytularnego: opracowała 4 takie recenzje.

Inne  formy działalności  pedagogicznej

  • Przez  6 lat jest członkiem Rady Redakcyjnej  Psychologii Wychowawczej (aż   do  zlikwidowania czasopisma). Od 2 lat jest członkiem Rady Redakcyjnej kwartalnika Niepełnosprawność oraz Rady Redakcyjnej kwartalnika Nowa Fonologia
  • W latach 1997, 1999 i 2002 była rzeczoznawcą kwalifikującym podręczniki i środki dydaktyczne w zakresie szkolnictwa specjalnego, mianowanie  Ministra Edukacji 
  • W roku 1997 i  ponownie w 1998  została powołana przez Ministra Edukacji do  Rady ds.   Kształcenia Nauczycieli, a w roku 1999 do Zespołu  ds. Kształcenia  Dzieci  i  Młodzieży  Niepełnosprawnej. Otrzymałam za ten zakres działalności otrzymała 2 listy gratulacyjne podpisane przez Ministra Edukacji
  • W roku 2007 została powołana przez Ministra Edukacji Narodowej w skład zespołu ekspertów do prac nad doskonaleniem podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych etapach szkół - edukacja wczesnoszkolna. Powierzono jej kierowanie opracowaniem Podstaw programowych wychowania przedszkolnego i Podstaw programowych  edukacji wczesnoszkolnej, a potem kierowanie programem wdrożenia tych dokumentów.

Niektóre ważniejsze dowody uznania  działalności naukowej i społecznej

  • Liczne Nagrody Rektorów Uczelni w których była i jest nauczycielem akademickim.
  •  4 Nagrody  Ministra Edukacji Narodowej (pierwszego i drugiego stopnia) za działalność naukową.
  • Wpis do księgi „ Kto jest kim w Kościele. Kapłani, zakonnicy, siostry zakonne, świeccy. Ekumeniczne „Who is who chrześcijaństwa W Polsce” red. G. Polak, Wydawnictwo „Krajowa Agencja Informacyjna”, Warszawa 1999 (s. 456 ).
  • Przyznanie Honorowej Wstęgi „ Przyjaciel Przedszkolaka” przez czasopismo „Bliżej Przedszkola”- styczeń 2006 r.
  • Wyróżnienia Serce genu przez stowarzyszenie na Rzecz Dzieci z Zaburzeniami Genetycznymi  „Gen” za działalność na rzecz dzieci, Poznań, listopad 2008 r.
  • Uhonorowanie nagrodą Marii Weryho-Radwiłowiczowej za „wyznaczanie nowych horyzontów edukacji dzieci”, listopad 2008 r.